Adi bir çərşənbə axşamı

[luciennepoor]

Həmin gün işdən tez gəlmişdim. Rəis dedi: “Get, bugün zəhmliydi”. Doğrusu, zəhmli deyildi. Amma xoşuma gəldi. Bakının mərkəzində avtobusdan düşüb evə piyada getdim. Hava təzə idi, payız iyi gəlirdi. Yolda xurma aldım. Satıcı qoca kişi dedi: “Bal, pulunu say”. Saymadım. Etibar etdim.

Evə çatanda saat altı idi. Televizor zümzümə edirdi, mən soyuducunu açdım. İçində dünənki plov, bir parça pendir, üç pomidor. Plovu qızdırdım, yedim. Sonra yataq otağıma keçdim. Telefon şarjda idi, 50 faiz. Gəlib oturdum.

Doğrusu, oynamaq kimi bir fikrim yox idi. Sadəcə internetdə gəzirdim. Sonra gözüm bir linkə dəydi. Çoxdan eşitmişdim bu saytı, amma heç vaxt ciddi maraqlanmamışdım. Həmin axşam fərqli oldu. Elə bildim ki, niyə də baxmayım? Düyməni basdım.

Ekranda yazı çıxdı: “mostbet azerbaycan qeydiyyat”. Baxdım, dedim: “Yaxşı, asan görünür”. Bir neçə saniyəyə telefon nömrəmi yazdım. Sonra gələn kodu daxil etdim. Və budur – artıq içəridə idim. Adım, soyadım, heç nə? Deməli, belə sadəmiş. Kiminsə yanında oturub doldurmağa ehtiyac yox idi. Təkbaşına, sakitcə.

İlk depozit? Kiçik bir məbləğ. Həmin xurma pulu kimi – saymadım. Sadəcə yoxlamaq istədim. Nə olacaq, necə olacaq. Slot oyunlarından birini seçdim – portağal, limon, albalı simvolları. Uşaq vaxtı oynadığım maşınları xatırlatdı. Yalnız səs fərqli idi. Daha canlı, daha parlaq.

Fırladım. Heç nə. Fırladım. Beş qəpik. Fırladım. Sıfır. Üzüldüm? Yox. Gülməli gəldi. Öz-özümə dedim: “Görürsən, şanslı adam deyilsən”. Amma bir şey məni saxlayırdı. O sadə oyun prosesi. Düyməni basırsan, ekran rəngarəng olur, bir umud yaranır – bəlkə bu dəfə.

Onuncu fırlanmada üç portağal eyni düzüldü. Kiçik bir siqnal, rənglər oynadı. Hesabıma bir az pul gəldi. Çox deyildi, amma kifayət idi ki, içimdə bir şey qığılcımlansın. Oturub düşündüm: “Bu qədər sadədir? Yoxsa mənə elə gəlir?”.

Yenə fırladım. Bu dəfə daha cəsarətlə. Fırlanma, fırlanma, fırlanma. Oynadıqca hiss etdim ki, bir ritm yaranır. Həyəcan deyil, daha çox konsentrasiya. Ekrana baxıram, rəqəmləri izləyirəm, sanki bir tapmaca həll edirəm. Və birdən – bir səs, parıltı, BONUS yazısı.

O an əllərim isti oldu. Bilirsiniz, soyuq hava yox idi, amma birdən isti vurdu. Bonus raundunda fırlanmalar artıq pulsuz idi. Hər fırlanmada simvollar tökülür, tökülür, tökülür. Üçüncü bonus fırlanmasında məbləğ dörd rəqəmə çatdı. Dörd rəqəm. Mənim üçün bu, çox şey idi.

Təzədən yoxladım. Bəli, dörd rəqəm. Oturduğum yerdə əyilib telefonun ekranına yaxınlaşdım. Sanki yanılıram. Amma yox. Hesab balansım göstərirdi. Dərhal nə etdim? Ayağa qalxdım. Mətbəxə getdim. Bir stəkan su içdim. Pəncərədən bayıra baxdım. Küçədə adamlar gedirdi, bir maşın dayanmışdı, uzaqda uşaq səsi gəlirdi. Hər şey normal idi. Ancaq mənim telefonumun içində normal olmayan bir şey var idi.

Sakitləşəndə oturdum və düşündüm. Bu pul mənə niyə gəldi? İşləmişdim? Xoşbəxt olmuşdum? Yox. Sadəcə, bir çərşənbə axşamı evdə oturmuşdum, “mostbet azerbaycan qeydiyyat” yazıb daxil olmuşdum. Heç bir plan, heç bir strategiya. Təsadüf.

Pulu çıxartmaq qərarına gəldim. Bütün qazancımı yox, amma böyük hissəsini. Geridə qalanı ilə oynamağa davam etdim. Bir neçə gün sonra yolda o xurma satan qocanı gördüm. Dedim: “Bu gün şirni alacam”. Gülümsədi. Mən də. O bilmirdi ki, mən bu şirni həmin axşamın nəticəsi alıram.

İndi aylar keçib. Hələ də arada bir girirəm. Bəzən qazanıram, bəzən uduzuram. Amma qeydiyyat anımı heç vaxt unutmayacağam. O sadə düymə basma, o telefon nömrəsi, o təsdiq kodu. Hər şey məhz o gün başladı. Mən qumarbaz olmadım. Mən sadəcə bir təcrübə qazandım – öz təcrübəmi. Və bilirsiniz? O təcrübə dəyərlidir.

Nə öyrəndim? Bunu: həyatda bəzən ən yaxşı şeylər planlanmamış olur. Sən sadəcə oturursan, bir şey yoxlayırsan, və birdən hər şey dəyişir. Amma əsas qayda: o dəyişiklik gələndə, sən hazır olmalısan. Hazır olmaq nə deməkdir? Dayanmağı bilmək, çıxartmağı bilmək, və ən vacibi – sevinməyi bilmək.

Həmin çərşənbə axşamı mənə bir dərs verdi. Bəzən böyük qələbələr kiçik başlanğıclardan gəlir. Qeydiyyatdan. Bir klikdən. Və bir az inamdan. Hələ də xurma alanda o günü xatırlayıram. Satıcı qoca kişi haqlı imiş: pulu saymaq lazım deyil, həzz almaq lazımdır.